11.11.2026

Dostum bugün çok büyük bir şüphe var içimde.

Kıvranıyorum acıdan, kalbim kabul etmek istemiyor ama beynim kendinden emin.

Güzel Kadın beni arkamdan vuruyor olabilir.

Güzel Kadın da düşmanım olmuş olabilir artık.

Ben ona asla düşman olmam.

Hani şu yapay zekayla yapılmış zombi çocuk videosu var ya annesi ondan kaçmasına rağmen yavrusu düşünce ona dönüp sarılıyor ve ısırılıyor. İşte ordaki salak anne tam benim.

Umrumda değil, çekip vursa da sırtımdan da hançerlese de onun bendeki yeri baki kalacak.

O hırslıdır çalışkandır, ama kamildir kafası basmaz pek.

İnandığı yolda yürüsün.

Ben onunla Mr & Mrs Smith olmaya da varım.

Hani Hakkı abi diyor ya “ayda yılda yüzünü göreyim yeter” diye. Aynen öyle işte.

Ben öleyim o yaşasın, yeter ki sağ olsun, mutlu olsun.

Ben kendimden vazgeçeli çok oldu. Ciğerlerim katran dolu. 80 yaşında dede gibi öksürüyorum, başım durmadan dönüyor.

Benim verdiğim savaşa kimse inanmıyor dostum.

Elimde kupayla dönmeden kimse inanmayacak bana. Annem babam bile dahil.

Öyle bir döneceğim ki cepheden herkes şok olacak. Mavi’nin ilk ve son zaferi olacak.

Umarım Pürus zaferi gibi olmaz.

Sen sevdiklerimi koru kolla Allah’ım bana istediğini yap. Onlar sana emanet.

Siyah’ım güzel dostum. Şimdi cehenneme gitme vakti değil önce zafere sonra cehenneme… Sırası budur, böyle olmalı, böyle olmak zorunda.

Seni seviyorum dostum iyi bak kendine.