29.10.2026

Kusura bakma dostum. Gecenin bu saatinde rahatsız ettim seni.

Uyku tutmadı. İlaçlarım bitti ondan sanırım.

Dostum, canım dostum. Bu muharebe diğerlerinden farklı. Zorluk seviyesi benim gücümün çok üstünde.

Yorgunum dostum. Ne zaman atacağım kılıcımı yere. Ne zaman bitecek bu azap.  Promote’nin cezasından mı aldım ben?

Kötü karara dönmeden, beyaz bayrağı çekmeden, lanetli işi bırakıp, herkesten uzak tek başıma huzur içinde yaşamak istiyorum.

Yalnızlığın panzehrine ihtiyacım var. Kimseye zarar veremeyeceğimi bilerek ölümü beklemek istiyorum

İnşallah uzun yaşamam. Güzel Kadın’da artık olmadığı için bir evlat sahibi olma şansım da yok. Yaşlı ve huysuz ve Mavi’ye bakacak kimse yok anlayacağın.

Elden ayaktan düşmeden defolup gitmeliyim bu fani dünyadan.

Ait olduğum yer beni bekliyor.

Çok uzadı bu vuslat.

Kum saatini çevirip duruyorum. Kendim uzatmama rağmen neden şikayet ediyorum ki?

Bu hastalıklı beyin neler düşünüyor neler kuruyor. Görüyor musun dostum.

Allah kimseyi Mavi gibi yaratmasın. Allah kimseye bu hastalıklı beyinden vermesin dostum. Ama Allah herkese de senin gibi dost nasip etsin.

Büyük Taarruz’u kaybettik. Kendimizi kurtaramadık e cumhuriyetimizi de kuramadık doğal olarak.

Oysa bugün 29 Ekim. Çifte bayram yakışmaz mıydı bize.

Bu şehirde bir eve çıksak seninle, rakı içip dertleşsek. Başbaşa, eski günlerdeki gibi.

Ah dostum. Şu savaş bitse de tertemiz bir hayata başlasam artık.

Yalansız ve yalnız Mavi’yi görelim bakalım bir de nasıl olacak.

İnşallah kaderimizde böyle bir bölüm vardır. İnşallah sadece gecikmiştir.

Ben biraz uyuyayım dostum seni de daha çok yormayayım.

Görüşürüz.

He unutmadan, Cumhuriyet Bayramı’mız kutlu olsun. Yüce Atatürk’ün ruhu şad olsun…